Waar vanuit de commissies van de Zondag positief werd gereageerd (zo werden sleutels voor de kleedkamers verstrekt) leken enkele anderen binnen Roda minder happig. Omdat ’s zomers de doelen altijd op slot gaan moest er ook daar een sleutel voor worden geregeld. Deze wou men echter niet verstrekken, omdat de selectietraining pas de volgende dag van start zou gaan. Omdat Zondag 11 nou eenmaal onder een select, maar niet ‘selectie’ gezelschap word geschaard moest er dus gespeeld worden met doelnetten die nog omhoog stonden. Jammer …

Netten omhoog of omlaag. Voor de échte liefhebber mocht het de pret niet drukken. Met een fijn zonnetje en een temperatuur rond de 22 graden kon er onder leiding van The Yesman worden afgetrapt met de volgende elf: Mini-Sok. Poevermans, Lurling, Jauke, Fapsok. Blauwe Ed, Rat, Blauwhuis, El Kilo. Torres en Sherlock. Gezien de verwachte afwezigheid van Maxima en Raghoel, gecombineerd met de iets minder verwachte afwezigheid van Fopgun en Rukco en de daarbij opgetelde blessures van Schaapie en Das Rauch was het toch wel redelijk fijn dat Jauke van de opleidings(zaterdag)tak graag wedstrijdritme wou opdoen. Met wissels M-ugl als grens en sTom als bierkoerier was de spoeling niet al te breed.

Al vrij snel werd duidelijk dat het Amsvorde van 2017 een stuk sterker voor de dag kwam dan die van 2016. Naar verluid was bijna de helft van het team ingeruild voor betere spelers, wat zich weergaf in de krachtverhoudingen op het veld. Zondag 11 was zoekende en werd bij vlagen teruggedrukt. Amsvorde combineerde er voor een eerste wedstrijd lustig op los waardoor Roda niet veel anders kon doen dan tegenhouden. Het leverde snel een vroege voorsprong op…
Door een vlotte combinatie door het centrum kon de spits worden weggestuurd. Door een niet kloppende buitenspelval kwam hij oog-in-oog te staan met Mini-Sok en faalde niet. 0-1 We spelen dan vier minuten.

Roda deed zijn best zich te herpakken maar bleef moeite houden in zowel balbezit als dat van de tegenstander. Passes waren slordig, kwamen niet aan, coaching leek te ontbreken. In balbezit van Amsvorde werd keer op keer de vrije man gevonden door een overtalsituatie op het middenveld. Roda had het zwaar.

Toch vielen er kansen te noteren. M-ugl, die ambitieus centraal achterin inviel, stuurde met een gevoelige steekbal Fapsok de diepte in. Fapsok aarzelde niet, schakelde bij en dook als Max Verfappen op voor de keeper. De bekro(o)ning liet hij echter achterwege. Met het gehijg van zijn directe tegenstander in de nek, die lijdzaam toekeek op een metertje of 20 afstand, schoot hij de bal over de goal naar veld 2.
Ook was er een kans te noteren voor El Kilo, die goed werd vrij gespeeld door Blauwhuis maar vergat oog te houden voor de meegekomen teamgenoten. Ook werden enkele schoten uit de tweede lijn gekraakt.

Met een licht overwicht voor Amsvorde maar met een Roda dat steeds meer grip leek te krijgen werd de rust gehaald. Grote wijzigingen en wijze woorden, die we al in geen jaren meer horen van coach Pep, ontbraken waardoor er vrij snel weer kon worden afgetrapt. Alleen sTom (die na maanden campagnevoeren voor PvdAfwezigheid weer beschikbaar was) werd ingebracht op rechtsachter.
Het spelbeeld van de tweede helft vertoonde veel gelijkenis met die van de eerste. In de eerste tien minuten had Zondag 11 het bijzonder zwaar. Amsvorde kwam goed uit het zonnige vakje naast de thuis dug-out en drukte Roda ver terug. Met enig fortuin werden enkele grote kansen verijdeld door onder andere een adequaat optredende Mini-Sok.

Na deze eerste fase kantelde het spelbeeld. In balbezit leek Roda meer vertrouwen te krijgen waar het defensief ook steeds beter leek te staan. Voetballend koste het Amsvorde steeds meer moeite om de juiste oplossing te vinden. Zondag 11 werd steeds dreigender en deelde via Jauke, Lurling en Torres enkele speldenprikken uit. De gelijkmaker hing in de lucht.
De slotfase brak al bijna aan. Zondag 11 moest haast maken. Juist op dit moment valt de corner via Sherlock voor de voeten van Fapsok, wie geen moment twijfelde en tussen een leger van Amsvorde benen het gaatje wist te vinden. 1-1 We leven dan in de 72e minuut.

De slotfase was voor Roda. Roda zette nog maar eens aan en bleef dreigend. Het ontbrak echter aan geluk. Fapsok schoot voorlangs, een bal van Jauke werd van de lijn gehaald, Torres werd gestuit.
Het mocht helaas niet zo zijn. De minuten waren inmiddels weggetikt waardoor arbiter The Yesman gedwongen voor het eindsignaal moest fluiten.

Een matige eerste helft afgewisseld met een degelijke tot goede tweede helft. Voor een eerste oefenwedstrijd een prima resultaat en spelbeeld. En ondanks de rare taferelen rondom de doelnetten een sportieve en vermakelijke pot voor zowel spelers als de toeschouwers. Na de wedstrijd werd er door de teams nog ‘tafel aan tafel’ een geïmproviseerde derde helft gedaan. Zoals wij dat graag zien op zondag. Al met al een geslaagde voetbalzondag.

Over twee weken wordt de voorbereiding afgesloten met het 7×7 toernooi waarna op 3 september het eerste officiële duel van 2017/18 gepland staat. Er zal dan worden afgetrapt in de beker tegen Scherpenzeel 2. Een bekend team dat Roda vorig seizoen ook tegenkwam in de beker en destijds versloeg met maar liefst 7-0.

Wij zien u dan graag langs de lijn!

Praeses journalistiek en publieke relaties,

Lurling

Twee jaar geleden vertrok Rat uit zondag11. Reden van het vertrek: “Ik zat al jaren op het zinkende schip, dus al echte knaagdier zal ik het ook maar moeten verlaten” In de wandelgangen ging toen de speculaties ten ronde, gebrek aan een keeper, gebrek aan mensen die meters haalde of was het een etnische zuivering binnen Zondag11 om alle kakkerlakken uit te roeien?

Vermeende boer Lurling: “Ik haat het als er ongedierte tussen mijn gewassen zit. Weg met die insecten!”. Poevermans vulde daarop aan “Ik trapte hem zo vaak geblesseerd op te training, maar net als een kakkerlak is die gozer onverwoestbaar, hij bleef maar terug komen”Na het vertrek begon te lucht te klaren bij de mannen van Zondag11. Er werd meer genoten van derde helften zonder een schreeuwende Feyenoorder. De altijd pRATendeFapsok vond het heerlijk om rustig Ajax te kunnen kijken zonder het gezeik om het omzetten van de zender naar de wedstrijd van de Rotterdamse club. Bovendien zag Blauwe Ed zijn kans om eindelijk die RATtata bij zondag8 te vangenToen eenmaal de terugkomst van Rat was aangekondigd kon Blauwhuis zijn geluk niet op.

Op zijn dode gemak ging hij met RATslagen door de kantine heen. De euforische Blauwhuis had hier een toevoeging aan: “Vorig jaar Schaapie erbij en nu Rat, als Pep de kerst niet haalt, dan staat Foppe de Haan al in de startblokken”. De terugkomst was niet geheel omstreden, El Kilo zocht zijn heil door een kRAT pils leeg te drinken, Sherlock wilde een demonstRATie houden al bleef de opkomst beperkt tot hemzelf en een hongerige kat en Torres bleef door RATelen over het feit dat het team er weinig BAAD erbij zou hebben.
Uw reporter M-ugl die tot nu toe geen complete kampioenschaal opvRAT

Geruchten doen zich de ronde. Naar verluid zou de onrust van tribune tot zelfs in de kleedkamer reiken. Ook de spelersgroep lijkt er niet aan te ontkomen. M-ugl ligt er al nachten wakker van geeft hij eerlijk toe. “Dan gaat er al zoveel geld naar het (degraderende) Zaterdag 1, is de bierprijs al zo hoog en dan moeten we ook nog eens Mini-Sok extra gaan betalen. En dan pakt ie ook nog eens mijn plek onder de lat. Zo maak je geen vrienden.” ploetert hij. Torres lijkt meer gematigd: “Ik kan mij voorstellen dat hij het onderste uit de kan wil halen. Je wilt natuurlijk niet missen voor open doel.” Maxima kan zich vinden in Torres’ woorden: “Gezien het gebrek aan wedstrijdvergoedingen en de minimale portretrechten is er bijna geen rondkomen aan joh. Als het kan moet je het maximale eruit halen.” Ook El Kilo geeft bijval en knikt goedkeurend. “De vergoedingen zijn zo mager, ik kan amper nog een meter bier betalen… Ik moet inmiddels minimaal tien meter achterlopen man!” Mini-Sok’s zaakwaarnemer Fapsok is niet te spreken over de hele situatie. “Ik wil niet dat Mini-Sok b-b-buitenspel wordt gezet door de regie. Mijn cliënt wordt al gedwongen een bijbaan te nemen met de huidige stand van zaken betreft vergoedingen. Moet ie in het weekend zijn hok leeghouden, moet ie doordeweeks zijn (andere) hok juist vullen. Dit voelt als opzichtig natrappen waar ik dan ook hard tegen zal optreden.”

Het is nog maar de vraag of de voorbereiding (welke al ruim van start schijnt te zijn), dan wel de komende wedstrijden nog op de LED-lampjes van uw PC en televisiescherm zullen verschijnen. PichichiSchaapie heeft de hoop nog niet opgegeven maar gevestigd op de stroef verlopende onderhandelingen: “Ik hoop echt dat het rondkomt, anders heb je straks het schaap aan het schijten.”

Voor context en commentaar verwijst de redactie u naar Torres en Mini-Sok.

Wordt (wellicht niet) vervolgd….

Xoxo

#4
Lurling

En andermaal een seizoen versleten. Numero zeven welteverstaan. Weliswaar werd er door de journalistieke afdeling wat vaker verzaakt dan anders maar bij deze een korte terugblik om alle mooie, en minder mooie, momenten van de afgelopen 8 maanden op te halen.

Teamprestaties
Beste wedstrijd:
Er waren enkele goede wedstrijden te noteren. Onder andere werd Scherpenzeel thuis in de beker van de mat geveegd waar tegen Baarn ook twee goede wedstrijden werden afgeleverd. Zo wist Zondag 11 in de uitwedstrijd het halve tweede van Baarn bijna op een gelijkspel te houden.

Slechtste wedstrijd:
HVC in de beker. Al waren er twijfels of de wedstrijd door zou gaan, gezien Roda’s (zeer) slechte ervaringen. Een mailtje met vijftig spelfouten later (van de voorzitter) betekende dat de wedstrijd alsnog gespeeld moest worden. Zondag 11 was erg blij met het verlies, waardoor men niet doorging in de beker. Het vertoonde spel daarentegen…

Leusdens kwartiertje:
Een 7-0 winst tegen Scherpenzeel in de beker. Een prima uitslag. Helemaal als men bedenkt dat men in het laatste kwartier 5 doelpunten produceerden. Wij introduceren u: ‘Het Leudens kwartiertje’.

Net niet:
Ondanks alle mooie momenten was het een seizoen van ‘net niet’. In totaal werden er twaalf van de 20 wedstrijden verloren. Hiervan werden er negen met één of twee doelpunten verschil verloren. Vaak prima meevoetballend maar toch lullige tegendoelpunten krijgen. Helaas.

Beste teamweekend
Teamweekend? Oh wacht .. niemand betaalde. Ondanks alle inspanningen van Raghoel ten spijt. Zonde. Hopelijk volgend jaar weer!

Individuele prijzen
Beste speler die ging fluiten:
Met het afhaken van scheidsrechter The Yesman door een blessure moest een speler het arbitraire geel aantrekken. Met enige ervaring met het blazen op de fluit werd Fapsokgescheidszoned. En direct twee pingels geven aan de tegenstander. Fapsok mocht na de wedstrijd even alleen douchen…

Beste speler die ging schrijven:
Waar vorig jaar de recap van het teamweekend enigszins in de soep liep (vermoedelijk gebrek aan bluetooth) ging de communicatie dit seizoen stukken beter. M-ugl toonde zich van zijn literaire kant een schreef zowaar een stukje. Dat smaakt naar meer. Wellicht komend seizoen?
[http://www.zondag11.nl/blogjes/96/zondag-11-mist-cursus-communicatie-voor-dummies-door-gebrek-aan-bluetooth]

Topscorer:
De door Schaapie geclaimde 100 goals hebben wij nooit gezien dus hebben we moeten settelen voor minder. Feit is dat hij met 28 goals weer een seizoen ‘Pichichi’ van Zondag 11 is. Op gepaste afstand volgde Torres met 9 en Lurling met 4. “360” src352s” frameborder=”0″ allowfullscreen>

Assistmeister:
Wederom Schaapie met 9 stuks. Hoewel de verwachtingen waren dat Fopgun er (zoals wel vaker) met de prijs vandoor ging, stuurde hij iedereen het bos in en settelde voor een gedeelde tweede plek met Torres. 8 stuks.

Goal van het Jaar:
De goal van El Kilo in de thuiswedstrijd tegen BVV was goddelijk. Iedereen zag in hun gedachten de bal naar de naastliggende tennisvereniging vliegen maar de feiten wezen anders. Zonder twijfel nam hij de bal met een drop-kick in één keer op de pantoffel en jankte de bal dwars door de beugel. Kapsones maakte zich echter meester en claimde direct numero 10 op de nieuw gesponsorde shirts voor komend seizoen.

Verzaker van het jaar:
Hoewel Schaapie met zijn afwezigheid tegen Hoogland en Zondag 11 in zijn algemeenheid m.b.t. het teamweekend eervolle vermeldingen waard waren, gaat de prijs naar sTom. Hij deed zijn politieke partij eer aan door in 2017 keihard te verzaken. Communicatie was vrijwel niet aanwezig waardoor hij dan ook pak-em-beet 3 wedstrijden aanwezig was na de winterstop. Naast het gebrek aan zetels en communicatie ontbrak het ook aan aflossing van strafmeters. Er schijnen er nog 3 of 4 te staan. DORST!

Scheids van het jaar:
The Yesman en ‘Night elf Mohawk’ Soffner waren wederom regelmatig beschikbaar om voor ons te fluiten. Dank!

Overig
Missing in action
Barman. Met zomerse versterking Barman ging menig harten sneller kloppen. Een vrolijke versterking voor alle drie de helften. Echter werd er van Barman na welgeteld 15 minuten niets meer vernomen. Zoektochten ten spijt. Zelfs na recente speurtochten bij kroeg Monet ontbreekt ieder spoor…

Fopgun
Waar hij iedereen al fopte met zijn terugkeer en het aantal assist, deed hij het nog even dunnetjes over bij Hoogland uit. (www.zondag11.nl/blogjes/92/-breaking—herboren-topgun-keert-terug-als-fopgun/) Fopgun vierde zijn verjaardag, meestal gepaard met vloeibare en ander vormige versnaperingen, en zei dus van te voren af. Echter stond hij plotseling langs de zijlijn met zijn brakke bek. Hij kwam alsnog opdagen en viel zelfs nog een halfuur in. Hij doet zijn naam eer aan #paniek

Kerstman
Ieder jaar denken we na de kerst bevrijd te zijn van ‘Tiran Mispelblom’. Ervaring leert echter dat hij als coach niet presteert maar toch de rit overleeft. Dit jaar geen uitzondering. Tot de kerst?

De Nul
Een archievement die Zondag 11 eenmaal lastig unlocked. Het lukte alsnog, in de laatste pot van het jaar welteverstaan. Op zo’n hoogtepunt moet je natuurlijk direct stoppen.

Vaste keeper!
Hoewel M-ugl het seizoen begon als keeper werden er aardig wat keepers versleten. Personele problemen met mannen van glas zorgden ervoor dat M-ugl tijdelijk weer de wei in moest en onder andere Maurice, Mini-Sok, M-ugl, Lurling en ARJANNN het doel verdedigde.

GEEN tikkie terug Jaap!
Torres en Lurling leerde het ‘the hard way’. Geen tikkie terug op M-ugl! Torres schoof hem in eigen doel, waar Lurling de week erop met zijn knikkende knietjes wederom terugspeelde. U raad het al… Twee wedstrijden en twee tegendoelpunten later was Zondag 11 snel genezen van het terugspeelsyndroom.

Gentleman!
Met een 2-2 stand tegen KVVA werd de bal i.v.m. een blessure uitgespeeld. Helaas begreep KVVA niet volledig dat men dan meestal de bal teruggeeft aan de ploeg die de bal uitspeelde. Mustafa hield zich ‘van den domme’ en knalde de winnende bal van een metertje of 18 in de kruising om na de wedstrijd zich te verontschuldigen met ‘sorry, sorry’. Dat snijdt natuurlijk geen kebab. Jammer …

Welkom
Nieuwe sponsor
Waar Bella Venezia 2 en Café de Dikke al jaren trouwe sponsor zijn mogen wij vanaf koment seizoen eetcafé Monet verwelkomen bij het team. Zij zullen (mede) het nieuwe thuistenue van Macron sponsoren.

Versterkingen
Waar Philippa zijn schoenen na een seizoen weer aan de wilgen hangt, mag Zondag 11 volgend seizoen Blauwhuis, Mini-Sok, Rat en Maxima verwelkomen!

Al met al een leuk seizoen zonder een verdiende afsluiter in de vorm van een teamweekend. Gelukkig is sponsor de Dikke wederom bereid gevonden om een gezellig team BBQ te organiseren. Wij vonden het weer een waar genoegen en hopen iedereen na de zomer weer langs de kant te zien.

Preses journalistiek,

Lurling #4

Met een waslijst aan blessures, pijntjes en laffe herders was het wederom puzzelen. Bedenk hierbij dat coach Pep ook eindelijk zijn ontslag had gekregen en de structuur was definitief out thewindow. Gelukkig waren er invallers te noteren. Dimitri, Daan, Mini-Sok en beruchte gladjakker Swekkerboi waren bereid gevonden om hun zondagochtend op te offeren om als een dolle achter een bal aan te rennen. Het spelersaantal kwam daarmee op 15 inclusief semi-fitte sTom. Overigens zou laatstgenoemde in de warming-up al uitvallen waardoor het uiteindelijk neerkwam op een krappe 14.

Met een fris temperatuurtje maar een redelijk warm zonnetje werd er onder leiding van een jonge ‘lijdsman’ afgetrapt. Beide teams oogde niet bepaald geïnspireerd voor de beker. Beiden waren slordig en het spel oogde loom en sloom. Roda leek er net iets meer zin in te hebben dan Achterveld, hetgeen was te merken aan het feit dat zij het spel naar zich toe trokken. Via de flankspelers Das Rauch en El Kilo kwam er veel aanvoer vooruit, hetgeen resulteerde in enkele kansen. Zo’n beetje de eerste kans was al raak. Een lange haal van Raghoel kwam terecht bij Torres, wie met zijn fabelachtige versnelling menig tegenstander te vlug af was en de bal breed legde op de vrijgelaten Schaapie. Met een leeg goal kon hij de klus makkelijk klaren. 0-1

Het spelbeeld veranderde niet. Roda bleef ondanks een laag tempo en veel rommeligheden (Lurling maaide bijvoorbeeld viermaal over een bal heen) de bovenliggende partij. Het leek wachten op de 0-2. Torres joeg een bal over, Das Rauch mistte 1op1… de scherpte en het geluk ontbrak. De 0-2 zou er wel komen. Torres draaide goed weg bij zijn tegenstander maar werd in de zestien onreglementair neergelegd. Schaapie nestelde zich achter de bal om deze buitenkans te verzilveren en faalde niet. 0-2, een riante voorsprong voor een duel dat er niet toe deed. Dit was te merken aan de toch al zo gebrekkige scherpte. Zo vlug als Roda op 0-2 kwam, zo snel was de voorsprong verdwenen. Als eerste was er een corner die bij de eerste paal via Fapsok en nog een tegenstander binnenviel waarna een steekpass door de verdediging de gelijkmaker inleidde. 2-2. Tot de rust moest Zondag 11 het initiatief aan Achterveld laten.

Tijdens de theepauze was er weinig te bespreken. Bekerpotjes, niet bepaald onze favoriet, besteden we als soort-van-oefenpotjes. Jammer dus van de weggegeven voorsprong maar geen man overboord. De enige punten waren met name gericht op het spel: meer rust aan de bal.

Dit ging ook beter. Met Dimitri op het middenveld begon het in de tweede helft steeds beter te lopen. Regelmatig draaide hij goed weg om het spel te verdelen. Het spel was minder rommelig en van achteren uit liep de organisatie steeds beter. Jammer genoeg viel juist op het moment dat Roda goed in zijn spel begon te komen de 3-2. Wederom een corner en wederom chaos. Ditmaal was het Philippa die vriend, vijand en zichzelf verraste door de bal over keeper Mini-Sok te tikken. Man-op-de-lijn M-ugl probeerde met een uiterste krachtinspanning nog de bal van de lijn te halen maar dit mocht niet baten. 3-2. Zondag 11 leek licht aangeslagen het daarop volgende kwartier verliep wederom rommelig. Ballen in de diepte die net te hard waren, foutieve passes en bij vlagen miscommunicatie.
Met een inmiddels ingevallen Swekkerboi probeerde Roda jacht te maken op de gelijkmaker. Ondanks dat niemand stond te springen om door te bekeren, wou niemand verliezen. Echt grote kansen leverde het niet op. Een schot van Daan en enkele te scherpe voorzetten waren te noteren. Het wachten duurde lang maar de toenemende druk van Zondag 11 werd beloont. Uiteindelijk was het een voorzet die ver achterin de zestien bij Torres belandde. Zonder zijn gestolen oogkleppen keek hij andermaal om zich heen en zag hij Swekkerboi aanstormen. Met een gelikte pass kon hij van een meter of 20 uithalen. Als Roberto Carlos in zijn jonge jaren streepte hij de bal in de korte hoek. 3-3.
Er is nog ongeveer een kwartier te spelen. Zondag 11 maakt nog aanstalten voor de winst maar creëert geen kansen meer. De scheidsrechter fluit voor de laatste maal.

Een soort van droomscenario. Geen verlies en beiden niet door in de beker. Score! Volgende week wordt de competitie weer hervat. SO Soest komt op bezoek. Een iets interessantere wedstrijd met hopelijk meer inspiratie.

Statistieken:
• Schaapie (Torres) 0-1
• Schaapie (pen) 0-2
• 1-2
• 2-2
• Philippa e.d. 3-2
• wekkerboi (Torres) 3-3

Eindstand Poule:
W / P (DPV / DPT)
1. HVC 3-6 (8-7)
2. Zondag 11 3-4 (12-9)
3. Achterveld 3-4 (8-6)
4. Scherpenzeel 3-3 (5-11)

wist u dat?
• HVC expliciet had gezegd niet door te willen in de beker?
• HVC zeer ‘verrassend’ verloor van Scherpenzeel?
• De eindstand van deze wedstrijd binnen 45 minuten na aanvang al op voetbal.nl stond?
• HVC toch door bekert?
• Wij dat megagrappig vinden?
• M-ugl aan het lobbyen is voor internationale kwastjes dag?
• Wij voor het eerst in lange tijd weer eens op niet-kankerverwekkende graspollen speelde?
• Das Rauch uitgerekend vandaag zijn grasschoenen was vergeten?
• Poevermans een stukjes-nazi is?

Xoxo

Lurling

Seizoen 2014/15 zou het eerste seizoen van zondag 11 in de reserve 6e klasse. Een fantastisch seizoen met een prachtig kampioenschap (én feest) leidde tot een keuze voor promotie naar de reserve 6e klasse en een competitie rondom Utrecht. Roda’46 raakte twee belangrijke pijlers kwijt voordat het seizoen uberhaupt was begonnen maar begon ondanks alles sterk aan het seizoen. Het jaar 2014 werd als tweede afgesloten, achter een zeer sterke concurrent: Sterrenwijk. Een team dat zondag 11 van de mat wist te vegen in de uitwedstrijd en daarmee de gedoodverfde favoriet leek voor de titel.
Na de winterstop liet Sterrenwijk steeds meer punten liggen waarna zondag 11 langzaamaan dichterbij kroop totdat het opeens onverwacht eerste stond met meerdere punten voorsprong.
Drie wedstrijden voor het einde was er een voorsprong van 7 punten, hoewel zondag 11 een wedstrijd meer had gespeeld. Van die laatste drie zou tweemaal winst voldoende zijn. Omdat er pas eenmaal werd verloren in het gehele seizoen leek dit geen probleem. De realiteit bewees anders. Driemaal werd er verloren waardoor zondag 11 alsnog de titel aan Sterrenwijk moest laten. Gebrek aan scherpte en een overvloed aan pijntjes/blessures leek het gezellige 11e elftal op te breken. Ondanks het feit dat de titel op het laatste moment werd verspeelt kan er teruggekeken worden op een geslaagd debuutseizoen in de reserve 6e klasse. Hieronder traditionele korte samenvatting: de recap.

Beste derde helft: Hands-down de karaokemiddag. Zondag 11 was die dag de enige ploeg die speelde om vervolgens de kantine te transformeren in een karaoke paradijs. Dank aan Dames-2 voor de bardienst.
Beste achtste helft: zonder concurrentie naar Torres en Lurling.
Beste spits: Duidelijk voor Schaapie dit jaar. Was met 28 doelpunten goed in vorm, afscheid met een glans.
Assistenmeister:Schaapie gaf ook de meeste assists dit jaar: 14 stuks. Fopgun zat hem echter op de hielen met 13.
Beste huisman: Verzaak stapt 5 juni in het huwelijksbootje en zal je daarna niet meer tegenkomen in de kantine. Naar verluid zijn er al plannen voor kinders. Gezien zijn bijnaam kan dat nog wel even duren maar geduld is een schone (ver)zaak!
Beste keeper die ging scoren: Matsu. Schoot hem lekker binnen tegen VSC.
Beste verdediger die ging scoren: M-ugl. Kopt er zomaar twee binnen. #paniek
Beste juich: Is dat nou een vraag? Deze gaat naar M-ugl natuurlijk. Episch vastgelegd op de gevoelige plaat en helemaal de moeder gephotoshopt door guru Das Rauch. Beoordeel zelf!

Zaag van het jaar: Ervaring leert dat deze prijs altijd naar een Keegstra gaat. Menig aanvaller krijgt al rillingen bij het horen van de naam Keegstra. Hoewel er meerdere spelers waren die dit seizoen een keertje geel pakte gaat de prijs daarom dit jaar naar M-ugl. Volgt zijn oudere broer op.
Verzaker van het jaar: Verzaak heeft een monopolie op deze titel. Echter groeit de concurrentie gestaag met Het Knikker en Sherlock.
Nostalgiemoment van het jaar: Verzaak die een Mad-iceje deed na Rivierwijkers uit.
Regelkees van het jaar: Das Rauch wist, door middel van een nieuwe sponsor, ons te voorzien met nieuwe uitshirts en trainingspakken. Stress werd hem echter meester toen ie vernam dat Beltona na dit seizoen scheidend shirtsponsor is.
Debutant van het jaar: 5 minuten in het veld en scoren. CamelToon doet het voor. Ook Rukco debuteerde aardig met een assistje.
Talent van het jaar: Eigen jeugd deed meerdere malen mee en deed dit alleraardigst. In de wandelgangen word hij genoemd als mogelijke versterking voor de volgende jaargang.
Beste rendement: Das Rauch leek er mee vandoor te gaan maar helaas moeten we deze prijs alsnog aan CamelToon geven. Laat het de pater familias niet horen!
Penaltykiller: Teamhoer Kvdt pakte de meeste dit seizoen: 1 stuk.
Hollanders van het jaar: Het Knikker en Rat toonde zich van hun meest kazige kant: beide miste een pingel in de beker tegen Hoogland.
Beste goal van het jaar: M-ugls eigen goal tegen Amsvorde. VERKEERDE KANT PIETERTJE.
Zuurste misser: M-ugl na zijn eigen doelpunt: “Als ik zo de 1-1 maak, haal ik 5 meter bier!” Jammer genoeg jenkte M-ugl daarna de eerste de beste bal een paar centimeter langs de beugel. Wij zijn er nog steeds zuur van.
Harde kern: Dit jaar waren Pep, Torres, Lurling en Rat vaak tot laat in de kantine te vinden. Tegen het einde toonde ook Shirley zijn potentie als beroepszuiper.
Beste 6a: Torres had weer eens verloren van de fles en sliep door zijn wekker toen wij naar Aurora moesten. Toeval of niet: Aurora’s ‘huisnummer’ was 6a.

Scheidende spelers: Vorig jaar verlieten twee spelers het team. De een voor een stap hogerop, de ander om van zijn welverdiende pensioen te genieten. Ook dit jaar gaan twee jongens om dezelfde redenen het gezelligste zondagteam verlaten. Fopgun hangt zijn schoenen in de wilgen zodat hij nog meer vrije tijd heeft om whisky te snoepen waar Schaapie na meerdere jaren eindelijk zijn gewenste stap hogerop lijkt te kunnen maken.

Voetbalpapa’s:
Ref of the year: Man-met-snor was vrijwel iedere thuiswedstrijd beschikbaar als leidsman. Een besnorde voetbalvader waar wij nog steeds zeer blij mee zijn!
Drillmeister of theyear: Een andere voetbalvader waar wij zeer blij mee zijn. Trainer/drillmeister Felix houd onze spelers jong, fris en fruitig en zorgt dat er geen grammatje vet teveel aan de zondag 11 pensen hangt. Helaas was de opkomst dit jaar niet altijd even geweldig.
Papparazzo van het jaar: Al jaren huisfotograaf van zondag 11: ‘Papa’razzi Aalt. Teamfoto’s blijven echter nog steeds een probleem. Het eindresultaat doet vaak veel denken aan het spel van de reserve 6e klasse: rommelig.

Sportiefste ploeg: Roda. Enigszins gek om jezelf hier te noemen. Fanatiek zijn we maar gezelligheid stond ook dit jaar weer voorop. Soms wat gezeik op elkaar maar sportiviteit kenmerkt nog steeds dit team.
Onsportiefste ploeg: Odijk. Bij de uitwedstrijd: geen scheids, een zachte bal, gemekker op de scheids (tegenstrijdig? Lees nog even verder) en 75 minuten lang zeer opzichtig tijdrekken. Dit ging uiteindelijk zelfs zo ver dat Roda spelers ballen buiten het speelveld moesten halen omdat de spelers van Odijk dit vertikte.
Feit dat Roda een scheids aanleverde, Odijk de kans gaf om (tijdens de wedstrijd) passend afscheid te nemen van stoppende spelers en zelfs een half uur een bal moest aanleveren was geen motivatie voor Odijk om ‘gewoon’ een pot voetbal op de mat te leggen. Dit schoot bij sommige jongens in het verkeerde keelgat. Niet heel sportief, jammer.
Beste ploeg: Sterrenwijk. Dat ze het niet voor elkaar kregen met een straatlengte voorsprong kampioen te worden is ons een raadsel. Kwalitatief gezien verreweg de beste ploeg.

Beste wedstrijd: Sterrenwijk thuis. Ondanks dat Roda de wedstrijd met een gelijkspel afsloot waar er meer in had gezeten was iedereen tevreden. Met passie, werklust en beleving wist Roda de veruit beste ploeg van de competitie het onmogelijk te maken om te voetballen.
Slechtste wedstrijd: Er waren dit seizoen meer slechte dan goede wedstrijden te noteren. VSC uit, Odijk uit, Hoogland thuis, Hercules uit en Hoogland (beker) uit zijn er zomaar een paar.
Gekste wedstrijd: Hoewel Odijk uit een goede gooi deed naar de titel geven we hem toch aan Focus uit. Van een 1-0 stand bij rust naar een 4-7 eindstand. Hier moet overigens nog wel even bij worden vermeld dat er in de laatste 10 minuten 4 doelpunten vielen.

Tot volgend jaar!

#4 Lurling

Na het gelijke spel tegen concurrent Sterrenwijk had iedere volger van het 6e elftal van de zondag afdeling van Roda ’46 weinig wiskundige kennis nodig om te beseffen wat er in de vier nog te spelen wedstrijden nodig was. Drie zeges uit vier wedstrijden. Voorlopig stond de Zondagse elf op 14 zeges in 18 wedstrijden. Dat is gemiddeld 77,7%. Dus zou je zeggen dat 3 zeges in 4 potjes (75%), haalbaar geacht moet worden. De tegenstander, vandaag het Utrechtse VSC, zou dit natuurlijk liever anders zien.

VSC 7 dus. Een tegenstander waar we eerder dit seizoen 3-3 tegen speelde en dus nog iets recht te zetten hadden. Vooral ‘die twee goeie centrale middenvelders’ werden steeds weer genoemd als zijnde dreigende factoren. Handig voor ondergetekende was dus ook een fitte selectie. Of nou ja, redelijk fit. De een was een week ziek geweest, de ander had nog last van pijntjes hier en daar, maar er was geen noodzaak ons heil te zoeken bij invallers. Dus met 15 man richting Utrecht.

Duidelijk als je (misschien) kampioen in spe bent, is dat de publieke belangstelling toeneemt. Zodoende moesten we wegens gebrek aan ruimte in de auto’s Ramon, die zo graag had meegewild, teleurstellen. Jammer, maar helaas. Excuses!

Als te doen gebruikelijk waren we er weer heerlijk vroeg bij, daar op het kunstgras (althans, wat daar van over was) in een heerlijk zonnetje bij VSC. De volgende elf zouden, na een hoop ‘jeejs’ voor de jarige M-ugl, starten: Matsu – M-ugl, Het Knikker ©, Raghoel, Rukco – Topgun, Lurling, Chihuahua, Koekoek – Verzaak en Schaapie. Vanaf de bank, op stand-by om eventuele vroege wissels op te vangen, zaten: Das Rauch, Torres, Yoeri Poevermans en Sherlock.

Bij VSC was één van de twee zo goede middenvelders aanwezig, zo wist de scheidsrechter (een oud-speler van de VSC’sche ploeg) ons te vertellen. Aardige knul trouwens. VSC liet in elk geval vanaf het eerste fluitsignaal al zien dat het inderdaad een redelijke ploeg had en dat je daar echt niet even zomaar overheen zou wandelen. Toch bleek de achterhoede van de Utrechters niet al te waterdicht, toen de bal vanuit de omschakeling door Raghoel de diepte in werd gestuurd en Schaapie zomaar alleen op de keeper af kon. Geen buitenspel? Blijkbaar niet. Al zagen wij toch stiekem dat Schaapie niet helemaal van eigen helft kwam. Dat gezegd hebbende, onze topscorer werkte wel zuiver af en zorgde dus al na een minuut of vier voor de 0-1. Het inspireerde Roda toch niet echt, die vroege voorsprong, VSC bleef de betere ploeg en had het merendeel van het balbezit. Verder dan een paar halve kansjes kwamen ze echter niet. Als Matsu vervolgens met wind mee een bal enorm ver uittrapt en de keeper van VSC vrij ver uit zijn doel staat, ziet iedereen op en rond het veld iets heel aparts gebeuren. De bal stuitert één á twee keer op en de goalie van de thuisploeg schat hem totaal verkeerd in, misschien in de veronderstelling dat de bal wel over zou gaan. Het tegenovergestelde gebeurde en hoe kolderiek ook: Roda stond binnen het kwartier met 0-2 voor. Matsu had geen idee wat hem zojuist was overkomen en iedereen keek elkaar met open mond aan. Had onze keeper nou net gescoord vanuit een uittrap? Ik kneep mezelf nog even, maar voelde een scheutje pijn, dus het moest wel echt zo geweest zijn. Goed, je ziet het af en toe wel eens, maar om het zo voor je neus te zien gebeuren is toch wel enorm onwerkelijk. We maalden er natuurlijk geenszins om, want de zaten op rozen met een dubbele voorsprong als zo gauw in de wedstrijd. Het werd alleen maar leuker toen de volgende aanval, waarbij Het Knikker Topgun de diepte in stuurde over rechts, ook een goal opleverde. Een afgemeten voorzet van Topgun kon door Schaapie worden binnengelopen; 0-3. Vreemd, heel vreemd, als je keek naar het spel van beide ploegen. VSC was eerder beter dan slechter dan de bezoekers uit Leusden, maar toch was het de Zondag 11 die met 0-3 voorstond. VSC liet het niet op zich zitten en scoorde snel de 1-3. Op dat moment waren er met 22 minuten gespeeld en leek een handbalscore in het verschiet te liggen. De thuisploeg kreeg halve kansen op de aansluitingstreffer in de minuten die volgden, grote kansen ook zelfs. Toch was Matsu al van z’n roze wolk na zijn goal afgestapt om enkele keren goed redding te brengen. De scherpte ontbrak ook wel een beetje bij de Utrechters. Met 1-3 de rust halen leek een zegen voor de mannen van Roda, die ook nog te maken kregen met het uitvallen van Lurling met hamstringklachten, maar in de laatste vijf minuten voor de theepauze was het nog een paar keer bijna raak. Eerst een goed schot van Schaapie, die door de eerder nog blunderende keeper, nu prachtig werd gekeerd. Daarna weer een uitgelezen mogelijkheid voor VSC die ze verprutste en op slag van rust de 1-4 van Verzaak die de wedstrijd, geheel onverdiend, al in het slot leek te gooien. Het Knikker stuurde nog maar eens een lange bal over de lekke defensie van de in het geel spelende thuisploeg en de manier waarop Verzaak afrondde, deed even terugdenken aan die 44 goals vorig seizoen; kappen en héél scherp afronden in de korte hoek. Gelijk na de goal ook het rustsignaal. Een heel bizarre eerste helft waarin een keeper scoorde en drie van onze vier andere kansen benut werden, terwijl we steeds de onderliggende partij waren.

Zelden dat ik het heb moeten roepen in de rust bij 1-4 voor, maar: Het moest echt beter. De passing was ontzettend slordig en de gaten tussen de linies immens. Het was te danken aan de scherpte voorin, dat we er –scorebordjournalistiek- ‘zo goed voorstonden’. Torres stond al in de ploeg voor de kwakkelende Lurling en daar kwamen Yoeri Poevermans (voor Rukco) en Sherlock (voor Topgun) bij. Het ‘scherp weer beginnen jongens’, bleek echter aan dovemans oren gericht.

Binnen drie minuten in de tweede helft stond het 2-4. Een logisch gevolg van een gebrek aan verbetering t.o.v. het eerste bedrijf. VSC moest die bal er immers een keer inschieten. Matsu zat er overigens nog heel dichtbij. Groot voordeel van ons was, als eerder gezegd, dat onze voorhoede scherp was en bovendien elkaar wat gunde. Zo ontstond ook de 2-5, vijf minuten na de goal van VSC gemaakt door Verzaak. Weer uit de omschakeling werden de VSC’ers in hun hemd gezet door in vorm zijnde voorhoede. Schaapie gaf netjes breed op Verzaak en die maakte zijn tweede van de middag. Ook de 2-6, op aangeven van Torres, gemaakt door Schaapie, was zo’n voorbeeld. Het was VSC dat behoorlijk voetbalde en Roda dat, hoe slecht het verder ook speelde, in de omschakeling te snel en te goed was voor de defensie van de Utrechters. 2-6 na een uur spelen. Dat moet altijd boeken toe zijn. Overwinning binnen. Maar nee, de Zondag 11 speelde echt te zwak om aanspraak te maken op het makkelijk binnenhalen van de zege. Binnen vier minuten na de 2-6, stond het weer 3-6. Er ging dusdanig veel fout dat het echt niet vreemd was voor VSC om te denken dat ze er alsnog iets uit konden slepen. Helemaal toen de Zondag 11 stopte met de bijna 100% score in het kansen benutte, want de gevaarlijkheden via de omschakeling bleven komen. De net ingevallen Das Rauch (voor M-ugl) miste een grote kans en ook Topgun (die terug in het veld was gekomen voor de uit voorzorg gewisselde Koekoek), schoof een bal net voorlangs. De wissels die nog volgden (Lurling probeerde het weer voor Raghoel die wat last had en viel even later zelf weer uit omdat het toch niet ging) leken VSC wat te ontregelen en kwam in elk geval hun spel niet ten goede. Nog één echt grote kans kregen, maar Matsu won het één-op-één duel glorieus. Nadien vulde het tweede deel van de tweede helft, ondanks twee fraaie panna’s van Chiuhuahua, zich af en toe met dramatisch voetbal van beide kanten.

Dat het slecht was, kon Roda achteraf weinig schelen. Dat het vlak voor tijd 4-6 werd evenmin. Je kunt van alles zeggen over hoe matig deze wedstrijd van de kant van Roda was, maar uiteindelijk kent iedereen het voetbalgezegde: ‘Als je ook je slechte wedstrijden wint, ben je een waardig kampioen’. We hopen met z’n allen dat dit ook voor ons opgaat. Drie punten en bovendien werd er voorin elkaar dingen gegund en scoorde onze keeper uit een doeltrap. Eigenlijk moet je dan dus gewoon je mond houden, stoppen met zeiken en genieten van een pot bier. Dat lukte in de 3e (en 4e) helft aardig moet ik zeggen.

Over een week komt nummer 3 Hoogland op bezoek, in de weken daarna nog op bezoek bij Odijk en Kampong thuis. Omdat concurrent Sterrenwijk ook won blijft het: 2 van de 3 winnen en we zijn er. Daar gaan we ons, hopelijk met iets beter spel en wat minder pijntjes, uiterste best weer voor doen over een week.

Tot dan,

Pep

Na een wervelend verlopen jaargang 2014, waarin een onvergetelijk kampioensfeest het absolute hoogtepunt was, gaat het zesde elftal van Roda ’46 met heel wat nieuwe kledij een (hopelijk) erg succesvol 2015 tegemoet.

De Zondag 11 heeft vanaf heden een officieel tenue voor de uitwedstrijden. Met dank aan nieuwe sponsor Café De Dikke en trouwe sponsor Bella Venezia 2 is de Zondag 11 nu tijdens wedstrijden op verplaatsing voornamelijk in het blauw te aanschouwen.

Alsof een uitkloffie nog niet genoeg was is er ook flink werk gemaakt van een trainingspak. Op deze manier kunnen de jongens, waarvan sommige zich toch al af en toe semi-profs voelden, of zich als zodanig gedroegen, er nu pas echt professioneel bijlopen. Een groot gemak om jezelf warm te houden tijdens de wat frissere maanden, maar ook een prachtig uithangbord voor ons gezellige team.

Grote dank voor het bewerkstelligen van dit alles gaat uit naar onze nestor Luís van Baren. Zonder hem en zijn eigen bedrijf ColoMedia zouden de heren van de Zondag 11 niet het privilege genieten om zichzelf te mogen presenteren in deze, door de spelers 500% goedgekeurde, kleding!

Menig verbaasde gezichten waren zichtbaar toen Schaapie aan het begin van het seizoen de traditionele teambespreking leidde. Schaapie was namelijk na jarenlang aandringen uit de kudde gestapt om als verloren schaap toch maar terug te keren. Het gras was dus tóch groener aan de Zondag 11 kant. Na zijn terugkeer raakte het snel onrustig in het Roda-kamp. Wilde geruchten over een potentiële machtsstrijd deden de ronde. Zo zou hij zijn oude rugnummer hebben geclaimd en zich hebben opgeworpen als hoeder/coach om vervolgens coach, aanvoerder en keeper te vervangen. Niet iedereen was overtuigd dan wel blij over deze leidersrol.

Met name nieuwbakken keeper M-ugl reageerde semi-verbaasd: “Probeert ie jarenlang weg te komen, komt ie toch terug en zit ie als een wolf in schaapskleren een beetje de claimen over mij. Mijn positie als keeper van de kudde komt ie niet aan.” Ook (mental)coach i.o Pep denkt er het zijne van. “Al die media-aandacht de laatste weken heeft niemand wat aan. Als dit zo doorgaat heb je straks een spreekwoordelijke schaap aan het schijten.” Ook commercieel dealer/directeur Das Rauch is niet bepaald in zijn nopjes. “Ik kan mij vinden in de woorden van coach Pep. De laatste weken liggen wij onder een megagrote loep waarvan wij de uitwerking niet moeten onderschatten. Sponsoren zijn net kuddedieren, als er eenmaal een over dam is zijn de gevolgen voor ons niet meer te overzien.” Altijd optimistische Rukco lacht alle heisa van zich af: “Je kan ons team wel wegzetten als zwart Schaapie maar na een avondje goed zuipen ben ik dit toch allemaal weer vergeten, snap je? En om daarna weer oude schapen uit de sloot te halen…” De rest van Zondag 11 heeft daar weinig aan toe te voegen en staren schaapachtig voor zich uit. Alleen de jongste Zondag 11-feut, en vrije tijd arbiter, Fapsok spreekt zich uit: “Als scheidsrechter moet ik altijd een helder zicht houden op de situatie. Ik vind dit opzichtig natrappen, waarop ik alleen de rode kaart kan geven.”

De Zondag-11 spelers doen het overduidelijk af als een storm in het glas bier maar laat u niet misleiden. De onrust rondom het Roda-kamp neemt steeds meer toe en het is wachten tot de eerste positie onhoudbaar word. Het is de vraag of coach Pep de schaapjes op het droge kan houden.

Uw trouwe reporter met het laatste nieuws,

Lurling

Topgun, een naam die jarenlang verdedigers angst inboezemde. Met whiskey in de tank en een toerental rond de 5.000 scheurde hij moeiteloos langs backs en sneed hij verdedigingen open met messcherpe voorzetten. De assists waren niet aan te slepen waarmee hij jaar in, jaar uit, zonder concurrentie de titel assistmeister veroverde. Zijn roem verspreide zich door de regio en scouts kwamen kijken. Er kwam zelfs een concreet aanbod om hogerop te gaan maar Topgun bleef behouden voor Zondag 11. Totdat hij plotseling in 2015 de schoenen aan de wilgen hing. Zondag 11 en de trouwe supportersschare waren in mineur…

Toen in het voorjaar van 2016 geruchten gingen over een mogelijk terugkeer van Topgun gingen menig harten sneller kloppen. Een packagedeal met Rat leek in de maak. Echter raakte een terugkeer van de baan. Spelers en fans waren ‘gefopt’ en bleven teleurgesteld achter. Geen legendarische rushes op de rechterflank. Geen Topgun met Mach 6 langs zijn directe tegenstander. Andermaal mineur.
Het bleef stil. Niet in de kroegen welteverstaan, die Topgun nog moeiteloos wist te vinden, maar bij kamp Zondag 11. Er kwamen enkele andere versterkingen. Maar er bleef maar 1 vraag staan. Zou ie nog komen? Is er nog wel plaats voor Topgun bij Zondag 11?

Het bleef stil. Die akelige stilte. Tot die ene zomerse nazomerweek in september. Opeens verscheen hij op de vrijdagavond training als in die bijna-vergeten tijden. Het mediacircus sloeg tilt, chaos, CRISIS! Zou het toch gaan gebeuren? Het verlossende woord kwam snel daarna. Zaterdag 25 september kon het officiële nieuws naar buiten worden gebracht. Topgun keert tóch terug. Na jarenlang tegenstanders het bos in te sturen, zette hij ditmaal vriend en vijand op het verkeerde been. Gefopt, dubbel welteverstaan.

Coach Pep was zichtbaar opgelucht: “Dit is een van die top(fop?)transfers waar je de hele zomer op hoopt. We waren bezig twee ervaren krachten en ben blij dat we al zo’n fantastische speler hebben kunnen verwelkomen. Zo kan de ander toch ook niet achterblijven? Ik ben een zeer tevreden coach.” Ook in de kleedkamer was de sfeer (f)op en top! Schaapie“Met Fopgun op de brommer wordt het weer ouderwets herkauwen; alle ballen op Tom!!!”. Alleen Torres oogde verdrietig. “Ik ga net zo lekker met m’n assistjes, krijg je zo’n concurrent erbij. Kan ik eindelijk weer voor een persoonlijke titel gaan, komt Fopgun weer terug” Zegt hij sipjes.

Fopgun zelf blijft nuchter onder alle heisa. Op het feit waarom hij vriend vijand in het ootje nam door te stoppen en een transfer in eerste instantie af te houden, reageert hij: “De tijd was net als Whiskey; het is niet direct rijp en heeft soms wat langer nodig.”

Sommige criticasters zijn sceptisch. Enkelen vragen zich hardop af of hij nog wel zijn ‘magictouch’ heeft. De leeftijd en semi-kapotte lever zouden zijn tol gaan eisen. Rukco is het daar niet mee eens. “Ik snap best dat mensen vrezen voor een Flopgun maar ik vind dat mensen hun neus niet in onze zaken moeten steken.” Wat hij precies bedoelde met ‘onze zaken’ kon hij alleen niet verduidelijken.

Hoe dan ook, Topgun is back. Voortaan bekend als Fopgun. Of er nog sprake is van een tekenpremie is nog niet bekend.

Maybe to be continued …

Uwtrouwe Journalist Lurling on the case.