Maandag

Zondag 11 zou ophouden te bestaan voordat nog de eerste competitiewedstrijd gespeeld zou worden. Er is de afgelopen maanden eigenlijk sinds jaren best netjes doorgetraind op woensdag of donderdagen maar toch.. Hoe kun je aan een competitie beginnen als je in anderhalve seizoen afscheid hebt moeten nemen van sterkhouders die jarenlang in het team speelden. In anderhalve seizoen namen we onder andere afscheid van Kornelis, Duco, Erwin, Eelco, Jasper en Stephan. En dan vertrokken ook nog de Zondag 11 Originals Bojan en Vincent. Alsof het niet erger kon verliet coach alias Pep, alias Jezus, alias de Verlosser maar eigenlijk gewoon Marc het team. Hij zag te weinig heil en werd gesterkt door de opmerking dat het team ‘ten dode was opgeschreven’. Dat kon toch niet het geval zijn? Het team kwam bij elkaar na het succesvolle WK van 2010 en groeide sindsdien nader tot elkaar.

Adje interim Führer 1 Luís, had op maandag tientallen keren per dag contact met Jaap. Jaap krijgt veel shit voor elkaar (en over zich heen) bij Roda, maar is ook verantwoordelijk voor het 2e, dan gisteren maar met krap 11 man het veld op kon. Luís vroeg aan Jaap of hij geen spelers wist of dat er misschien nog jongens kwamen ‘aanwaaien’. ‘Er komen in de zomer altijd spelers aanwaaien maar COVID heeft veel kapotgemaakt’, was het antwoord.

Dinsdag

Luís was zijn voetbalpensioen aan het plannen en de wilg af aan het stoffen. Zijn vrouw Caroline had de pantoffeltjes al heerlijk klaargezet en ook de kukident stond al klaar voor gebruik. Andere plannen waren om deel te nemen aan het 35+ voetbal wat aanvankelijk ook niet slecht klonk. Er was namelijk nog steeds geen basis om een nieuw seizoen te starten. Zeker niet met slechts 9 spelers. Na veelvuldig contact met Jaap kwam hier uiteindelijk nog weinig uit en leek het een uitdaging om a.s. zondag ook maar met 11 man aan de aftrap te verschijnen.

Woensdag

Luís stuurt een SOS-bericht in de Zondag 11-groep waarin hij zegt dat het een moeilijk seizoen wordt, áls er al een seizoen komt. ‘WEET ER IEMAND SPELERS?’. Weinig respons en Luís spreekt met Yoeri over de gevolgen en wil de wedstrijd annuleren. Jaap wil donderdag afwachten, maar Luís en Yoeri denken aan een uitstel en daarmee afstel van de wedstrijd. Luís krijgt opeens een bericht van Jelle.

Jelle staat normaal bekend als ‘Snelle Jelle’, maar bevestigt dit deze keer niet, maar komt toch met een kokertje die hij seizoenen lang angstvallig verborgen heeft weten te houden. Ene Luca en Gjalt willen weer tegen een bal aan trappen en hebben nog ervaring opgedaan bij Hoogland. Woensdag komt ook Jaap met de mededeling dat ‘aanwaaiers’ Ali en Marouan willen voetballen. Na de eerdere aanwinst Johan, Amir en Jules zou dit misschien weleens het seizoen kunnen redden. Later op de dag hoort Luís dat ook leenspelers Mika, Dennis, Roy en Timo graag willen aansluiten.

Ay, Dios mio! We hebben een team. En wat voor team? Met de afwezigen Michiel, Timo, Stefan en Jorrick hebben we toch meer dan genoeg man. Het bericht gaat eruit, de competitie kan gestart worden! Zondag 11 gaat zijn 14e seizoen in!

Zondag

Uiteindelijk hadden we 17 spelers wat best veel lijkt, maar in zo’n eerste competitiewedstrijd van het seizoen kan het een uitdaging zijn voor iedereen om 90 minuten te maken. Luís vroeg captain Peter om na te denken over een basisstrategie. Peter vroeg om de opstelling. Peter kreeg de opstelling en stuurde niet veel later de reactie: “Wie zijn dit?”

Opstelling

We starten met Arnie op het doel,
rechtsback Gjalt(nieuw), Marko, Mika (leen) en Dennis (leen) op linksback.
Middenveld: Yoeri (links, Jelle, Peter, Jules(nieuw) en voorin Johan (nieuw) en Amir(nieuw).

Op de bank zaten Marouan(nieuw), Roy(leen), Luca(nieuw), Timo(leen), Luís en Ali(nieuw).

Eerste helft

We komen het veld op en zien de jonge honden van KVVA en angstzweet bouwt zich voorzichtig op. Zondag 11 heeft na het kampioenschap van 2014 namelijk weinig goede statistieken tegen KVVA om op te bouwen. Even denken we daar overstapper Eelco bij de tegenstander te zien, maar het blijkt hem niet te zijn. Voordat de wedstrijd begint heeft captain Peter een belangrijke boodschap en geeft 2 taken mee. Blijf positief en schop die bal niet zomaar naar voren.

De wedstrijd start en er staat een goede scheids in een officieel pakkie op het veld. De wedstrijd wordt gespeeld in zonnig Amersfoort, waar het kwik al gauw oploopt. Wat nog niet oploopt is de score maar het veldspel is voor een eerste pot zeer acceptabel te noemen.

De bal wordt elkaar toegespeeld alsof men al jaren met elkaar speelt. Even bizar als bijzonder want er starten 4 totaal nieuwe jongens en 3 leenspelers. Zondag 11 creeert zowaar kansen maar de paal en lat staat een vroege treffer in de weg. Bij rust staat het nog 0-0.

Tweede helft

Er is weinig te verbeteren dus iedereen kan op dezelfde wijze doorvoetballen. Het veldspel blijft solide en de nieuwelingen passen zich goed aan. Aankoop Ali krijgt de bal maar moet duidelijk nog even wennen. Volgens eigen zeggen heeft hij 5 jaar niet in clubverband gevoetbald en moet het ‘gevoel nog terugkrijgen’, toch ziet het er verrassend soepel uit en daagt hij met acties de tegenstander uit en doet goed mee in het spel.

Na tien minuten in de tweede helft dribbelt hij en speelt naar Snelle Jelle, deze past de bal terug en Ali schiet op het doel. Niemand ziet het de eerste keer maar in een rare carambole belandt de bal in het doel. De meegekomen aanhang van Ali en de Zondag 11 bank juicht van pure extase. Maar het blijkt een anticlimax te zijn als de scheidsrechter het doelpunt afkeurt. Er is hands gemaakt. Maar captain Peter legt uit dat KVVA juist hands maakt. De scheids keurt het doelpunt goed en er wordt weer gejuicht aan Roda’s zijde.

We gaan richting de 70e minuut als Mike (zaterdagteam) opstoomt en zijn goede spel bekroont met een doelpunt. Zondag 11 heeft geen kind aan KVVA, wat zoals eerder gezegd bijzonder is. Luís spreekt na afloop met één van de spelers van KVVA en vraagt of het team nieuw is. De KVVA-speler zegt dat ze al drie seizoenen samenspelen. Zo blijkt dat er dus altijd hoop is, ongeacht hoe lang je samenspeelt. In de wedstrijd wordt de overwinning gevierd met Mars, Twix, KitKat, Bross, Bounties en… bier. Op naar volgende week waar we het thuis opnemen tegen APWC. Dit seizoen spelen we behoorlijk in de buurt dus komt allen kijken. De thuiswedstrijd start om 11.00 uur.

Slot

Dus u leest, het. Het viel niet mee. Führer 1 en Führer 2 denken er nog over na om de gebeurtenissen en eindresultaat van gisteren als filmscript aan Netflix te verkopen, maar voor nu is er afgetrapt. Seizoen 2023 – 2024 is begonnen. Toet, Toet, Boing, Boing….

Cheers,

#11

Een week voor de door mijzelf gestelde deadline heb ik, na lang intern beraad, besloten te stoppen als lijder van ons aller Zondag 11. De afgelopen jaren heb ik mij als eindverantwoordelijke voor ons elftal gevoelsmatig ieder jaar meer moeten inspannen om alles rondom ons prachtige team draaiende te houden. De afgelopen twee weken heb ik mezelf steeds meer beseft: Zie ik het zitten om komend seizoen, zoals het er naar uitziet, nóg meer te gaan doen? Het antwoord daarop was schoorvoetend: nee. Het gebrek aan reacties op mijn brandbrief en de relatief stille groepsapp heeft mijn gevoel bevestigd. Ik heb niet het gevoel dat het er nog in zit.

De beslissing om te stoppen valt me zwaar. Ik heb team als ‘Original’ één jaar na zijn oprichting in 2010 (toen ik nog heel af en toe meevoetbalde met m’n kapotte knieën) als lijder overgenomen. Nog even samen met Bart, maar daarna zelf. Ik voel me verantwoordelijk voor ‘mijn’ groep spelers. Vaak is mij toegeworpen dat ik de lijm was die de groep bijeen hield. Zelf voelt het meer alsof ik het voor jullie zo makkelijk mogelijk heb gemaakt om te kunnen voetballen al die jaren. Ik heb proberen te zorgen voor alle randvoorwaarden en per ongeluk moest ik ook de wissels doen. Ik besef me dat dit niet mijn sterkste kant was en dat ik langs de zijlijn vaak luidruchtig was, maar ik moest ergens heen met mijn energie én ik wilde het voor jullie zo goed mogelijk doen. Het is dat verantwoordelijkheidsgevoel dat me – nu ik aangeef te stoppen – nog het meest dwarszit. Desalniettemin heb ik mijn keuze gemaakt. Ik vind het belangrijk om mijn gevoel te volgen en dat is wat ik nu doe.

Dit betekent niet per se dat het team stopt, al ben ik me bewust van het feit wat mijn stoppen kan veroorzaken. We hebben op papier 14 jongens, waarvan meerdere met wat vraagtekens achter hun naam. Als er iemand is die het team wilt proberen voortzetten en het van mij over wil nemen, dan hoor ik het graag. Is dit niet zo, dan ben ik als vanzelfsprekend bereid te helpen bij het zoeken naar oplossingen voor iedereen.

Ik wil jullie bedanken voor jullie inzet de afgelopen dertien jaar. Voor derde helften, die uitmondde in een vierde en vijfde helft tot de zon op maandag weer opkwam, voor alles op breuk in de kassa, voor alle keren 6a, voor mexicano’s, alle bijnamen die we de jongens toedichtte, alle schrijverijen, voor de teamweekenden in Renesse, Breda, Texel, de Ardennen, Arcen en in het bijzonder voor Londen. Ik wil jullie bedanken voor zovele zondagen waarbij ik langs de zijlijn stond en dacht: “Goddomme wat zijn wij slecht zeg,” om er vervolgens weer om te kunnen lachen. Ik wil jullie bedanken voor nog zoveel meer.

Zondag 18 mei 2014 blijft misschien nog wel het meest hangen. Kampioen van de kelderklasse. Dat feestje gun ik iedereen die eigenlijk niet zo goed kan voetballen. Het gevoel van zo snel, zo blauw zijn dat je totaal geen idee meer hebben wat je aan het doen bent als om 5 uur ‘s middags ineens een stripper voor je neus staat in een volle voetbalkantine, vergeet ik ook nooit meer.

Ik heb de – soms ondankbare – taak van lijder van de Zondag 11 altijd serieus genomen. Ik heb er alles uit proberen te halen en terugkijkend vind ik dat we machtig mooie momenten hebben beleefd met een stel gasten door de jaren heen die zó verschillend en soms zó debiel waren dat mijn rol als lijder ineens wel heel letterlijk een ‘lijden’ werd. Maar altijd met spirit en een glimlach.

Ik heb al die jaren de Kerst gehaald. Dat doen ze me in het betaald voetbal niet gauw na.

Ik zou mezelf én jullie te kort doen als ik heel kort afscheid had genomen. Mijn verhalen zijn áltijd lang.
Daarom nu maar eens op deze manier. Lekker overzichtelijk.

Ik vond het een eer om jullie lijder te zijn.

Jezus / Pep / Lijder Marc

Roda 6 – VSC 5
1-0 Eelco (Yoeri)
2-0 Luís (Eelco)
2-1
2-2
3-2 Tommy ‘88

[Total_Soft_Poll id=”3″]

[Total_Soft_Poll id=”2″]